
ඈත අතීතයේ, භාරත දේශයේ, මගධ රජධානියේ, පුෂ්පපුර නම් වූ මහා නුවරක් විය. ඒ පුෂ්පපුරය රජ කළේ ධර්මිෂ්ඨ, ප්රඥාවන්ත රජෙකු වූ විජිතසේන නම් රජතුමා විසිනි. රජතුමාගේ රාජධානිය සශ්රීකත්වයෙන්, ස північчя, ස්වාධීනත්වයෙන් පිරිපුන්ව පැවතිණි. රජතුමාගේ ආදරණීය බිසව, සුචරිතා නම් වූ අප්සරාවක බඳු වූ කාන්තාවකි. ඇයගේ රූ සපුව මෙන්ම ගුණ ධර්මයද අන් සියල්ලන් අබිබවා ගියේය. රජතුමාටත්, බිසවටත් දරුවෙකු නොලැබීම පිළිබඳව බොහෝ සෙයින් කනස්සල්ලෙන් පසු විය. දිනක්, රජතුමා හා බිසව, උතුම් බෝධිසත්වයන් වහන්සේගේ පුර්ව භවයක, ධම්මික නම් වූ බ්රාහ්මණයෙකු ලෙස, බරණැස් රජුගේ අග මෙහෙසිය සුදර්ශනා දේවියගේ ගර්භයේ පිළිසිඳ ගත්හ. මේ දෙදෙනාගේ එකතුවෙන් උපදින දරුවා ධර්මාශෝක නම් විය. ධර්මාශෝක කුමරු උපත ලබන්නේ විශාල තරු ගණනක් පිට ආලෝකය කරමින්, ගන්ධර්ව ගී නාද නැගෙන අවස්ථාවක, දෙවියන් විසින් පුෂ්ප වර්ෂාවක් පවත්ව ඇති බව පැවස බව සඳ හා සඳ කිරණ බඳු ය.
කුමාරයා හැදී වැඩුණේ අසමසම රාජකීය අන්දමින්, විවිධ කලාවන්, ශාස්ත්ර, ව්යායාම ආදියෙන් පරිපූර්ණ වෙමිනි. උගත්, බුද්ධිමත්, දෙමවුපියන් ගෙන් ලැබූ හොඳ පෝෂණය නිසා ඔහු වඩාත් ප්රඥාවන්ත සහ ධර්මිෂ්ඨ වූ අයුරින් වැඩි විය. ඔහු අනාගත රජෙකු ලෙස ජනතාව අතර බොහෝ ප්රසාද ලබා ගත්තේය. ධර්මාශෝක කුමරු වයස 16 විය පමණ ලබා ගන්නා විට, ඔහු විවාහ වීමට සැලසුම් කෙරුණි. ඒ සඳහා විවිධ රාජ්යයන් වල